مقدمه (جلد اول)

در مقايسه با ديگر تكنولوژي هاي موجود مانند Token Ring و FDDI و ATM ، تكنولوژي اترنت موفقيت چشم گيري در شبكه هاي LAN داشته است. مزاياي اترنت مانند سادگي، قيمت و راندمان اين تكنولوژي را به تكنولوژي برتر در راستاي انتقال اطلاعات قرار داده است. مترو، آخرين قست شبكه است كه بين كاربران عادي و يا مشتركين تجاري با بقيه شبكه اينترنت قرار مي گيرد. اترنت با تكنولوژي هاي متفاوت مانند SONET/SDH كه سيستمهاي بر حسب TDM هستند تركيب مي گردد كه اين ساختار اغلب براي كاربردهاي عادي صوت و يا سرويسهاي ارائه خطوط اجاره اي مناسب است. اين تكنولوژي ها براي ارائه پهناي باند بر حسب تقاضا كه سرويسهاي مختلف خواهان آن مي باشند مناسب نيستند. تكنولوژي اترنت مي تواند به عنوان واسطه اي دسترسي به جاي واسطه اي T1/E1 كه TDM هستند مورد استفاده قرار گيرد. بسياري از سرويسها در مترو به خدمت گرفته مي شوند كه از آن جمله مي توان به P2P Ethernet Line Service و MP Ethernet LAN service يا Virtual Private LAN Service، اشاره نمود كه شبكه سازمانهاي بزرگ را كه از نظر جغرافيائي از هم دور هستند از طريق شبكه زير ساخت به هم متصل مي كند. اترنت مي تواند روي بسياري از تكنولوژي هاي انتقال مانند ؛ SONET/SDH ، RPR، DWDM و يا روي اترنت خالص ارائه گردد.
اترنت ، البته براي استفاده هاي شهري طراحي نشده است و فاقد قابليت اطمينان و توسعه پذيري لازم براي استفاده در كاربردهاي مترو است. به كارگيري اترنت در شبكه هاي شهري مستلزم وجود قابليت توسعه پذيري و استحكامي است كه تنها در سطوح كنترلي IP و MPLS وجود دارد. بدين ترتيب ، شبكه هاي تركيبي لايه 2 و لايه 3 به عنوان يك راه حل مطرح مي شود كه سادگي و به صرف بودن اترنت را در مقياس IP/MPLS تركيب مي كند. به خاطر وجود تكنولوژيهاي انتقال متعددي كه در مترو به كار رفته اند سرويسهاي مترو بايد روي تركيبي از سوئيچهاي ديتا و سوئيچهاي نوري ارائه شوند. ضروري است كه يك سطح كنترلي پيدا كنيم كه بتواند به هر دو حوزه نوري و ديتا گسترده شود. MPLS براي انجام اين كار گسترش داده شده است و با استفاده از سطح كنترلي Generelized_MPLS كه هر دو سوئچيهاي ديتا و سوئيچهاي نوري را پشتيباني مي كند اين كار را انجام مي دهد.

دانلود فهرست